Aktualności

Kategoria: Aktualności

2017-11-06

Międzynarodowe Reguły Handlu Incoterms 2010

 

Pojęcie.

Incoterms mają na celu uregulowanie tzw. bazy dostawy.

Pod pojęciem tym rozumiemy rozkład praw i obowiązków kupującego i sprzedającego.

W przypadku gdy, mamy do czynienia z umową sprzedaży, z wydaniem towaru, przeniesieniem jego własności pojawiają się z reguły problemy związane z wydaniem towaru.

Mamy miejsce produkcji towaru, magazyn dostawy lub sprzedającego, natomiast z drugiej strony mamy punkt odbioru czyli magazyn kupującego, pomiędzy tymi miejscami mogą znajdować się państwa trzecie o innych regulacjach prawnych czy bardzo duże odległości generujące wysokie koszty transportu - regułu Incoterms mają regulować problemy mogące pojawiać się na tym tle.

Incoterms powstały jako stypizowane rozkłady praw i obowiązków dostawcy, odbiorcy związanych z wydaniem towaru.

 

Geneza.

Są to reguły, które ukształtował zwyczaj, a swój początek biorą z transportu morskiego.

Międzynarodowa Izba Handlowa w Paryżu ICC ( International Chamber of Commerce ), która jest twórcą reguł Incoterms, pracę nad tym aktem rozpoczęła właśnie od spisania prawa zwyczajowego regulującego handel morski, a następnie co pewien okres czasu uzupełniania je o kolejne reguły.

Pierwsze Reguły Incoterms pojawiły się w roku 1936, następne wersję kolejno w 1953, 1967, 1976, 1980, 1990, 2000 i ostatnia z 2010 roku.

Budowa klauzul.

Klauzule Incoterms, których obecnie jest 11 ( poprzednio 13 ), skonstruowane są według jednego klucza. A mianowicie każda klauzula posiada stronę A i stronę B.

Strona A dotyczy obowiązków sprzedawcy, natomiast strona B obowiązków kupującego.

Klauzule są odpowiednio ponumerowane w kolejności 1,2,3,4 itp. Dla każdej z klauzul przypadają dwie strony, strona A i strona B np. A1 / B1 ( obowiązki sprzedającego / obowiązki kupującego ).

 

Grupy klauzul.

 

Wyróżniamy 4 grupy klauzul: grupę E, F, C , D.

 

Grupa „E” Ex Works

W przypadku tej klauzuli towar odbierany jest w magazynie sprzedawcy.

Grupa ta maksymalizuje obowiązki kupującego, a jednocześnie minimalizuje obowiązki sprzedawcy.

 

Grupa „F” pochodzi od słowa free czyli wolny, darmowy

W tym przypadku co prawda występują pewne obowiązki po stronie sprzedawcy, jednak zasadnicza ich część obciąża kupującego.

( np. koszty transportu rzeczy z magazynu sprzedawcy do magazynu kupującego ).

 

Grupa „C” pochodzi od słowa costs czyli koszty

Większa część kosztów spoczywa na sprzedająca, relatywnie mniejsza ich część obciąża kupującego.

 

Grupa „D” pochodzi od delivery czyli dostawy

W tym przypadku mamy sytuację wprost przeciwną do sytuacji z grupy „E” czyli towar dostarczany jest do magazynu kupującego, maksymalizacja obowiązków sprzedawcy i ich minimalizacja po stronie kupującego.

 

W związku z powyższym bardzo często grupę klauzul „E”, „F”, „C” określa się mianem klauzul załadunku, ponieważ przejście ryzyka utracenia czy uszkodzenia towaru, odbywa się w miejscu załadowania ( miejsca bliższego sprzedawcy ).

 

Przy grupie klauzul „F” i „C” moment przejścia ryzyka jest ten sam, a różnią się rozkładem kosztów, mniej kosztów sprzedawca przy grupie „F”, z kolei przy grupie „C” mniejsze koszty po stronie kupującego.

 

Grupa klauzul „D” stanowią tzw. klauzule wyładunku, dlatego że ryzyko utraty bądź uszkodzenia rzeczy przechodzi w miejscu wyładowania towaru.

 

Opis poszczególnych klauzul.

Klauzule inne niż morskie:

 

Grupa „E”

Sprzedający udostępnia towar do dyspozycji kupującego we wskazanym punkcie wydania. Sprzedający nie jest zobowiązany do zapewnienia odprawy celnej eksportowej, jak również nie ponosi kosztów ani ryzyka załadunku towaru.

 

EXW Ex Works

Od zakładu. Termin ten przedstawia najmniejszą odpowiedzialność oraz zaangażowanie ze strony sprzedającego. Dostawa zostaje uznana za dokonaną w momencie postawienia towarów do dyspozycji kupującego w oznaczonym miejscu, bez zobligowania do dalszych czynności ze strony sprzedającego.

 

Grupa „F”

Zobowiązuje sprzedającego do dokonania odprawy celnej eksportowej. Sprzedający nie opłaca zasadniczych kosztów transportu ani ubezpieczenia.

 

FCA Free Carrier

Sprzedający ponosi koszty transportu, załadunku oraz ubezpieczenia do momentu przekazania towarów pierwszemu przewoźnikowi, wskazanemu przez kupującego, w oznaczonym miejscu. Towar uważa się za dostarczony w momencie załadunku przez przewoźnika, w tym momencie następuje przeniesienie ryzyka uszkodzenia lub utraty towaru na kupującego.

 

Grupa „C”

Sprzedający zawiera umowę przewozu i ponosi jego koszty. Sprzedający jest również zobowiązany do dokonania odprawy celnej eksportowej. Ryzyko zostaje przeniesione na kupującego w momencie nadania towaru. Wszelkie dodatkowe, wynikłe po załadunku, koszty związane z transportem oraz innymi zdarzeniami obciążają kupującego.

 

CPT Carriage Paid To

Przewoźne opłacone do określonego miejsca przeznaczenia.

 

CIP Carriage And Insurance Paid To

Przewoźne i ubezpieczenie opłacone do określonego miejsca przeznaczenia.

 

Grupa „D”

Sprzedający jest zobowiązany do dostarczenia towaru do określonego miejsca lub portu przeznaczenia.

Wycofano następujące klauzule DDU, DES, DEQ, DAF )

 

DAT Delivered At Terminal ( zastąpił dawne DEQ )

Dostarczone do terminalu (sprzedający odpowiada za dowiezienie towaru do określonego terminalu i jego rozładunek)

 

DAP Delivered At Place ( zawiera dawne DDU, DAF, DES )

Dostarczone do miejsca (sprzedający odpowiada za dostarczenie towaru do określonego miejsca, natomiast jego rozładunek jest w gestii kupującego)

 

DDP Delivered Duty Paid

W zasadzie wszystkie koszty obciążają sprzedającego

 

Klauzule morskie:

Wszystkie klauzule morskie są klauzulami załadunku

 

FAS Free Alongside Ship ( franco )

Miejsce w którym następuje wydanie towaru, a tym samym przejście ryzyka jest wybrzeże.

Ustawienie towaru wzdłuż burty statku przy wybrzeżu oznacza przejście ryzyka i tym różni się reguła ta od reguły „FOB”

 

FOB Free On Board ( franco )

Pod względem ponoszonych kosztów klauzula ta zbliżona jest do klauzuli „FAS” inny jest jednak moment przejścia ryzyka za który uważa się moment przekroczenia burty statku przez towar.

 

Grupa „C”

 

CFR Cost and Freight

Koszty przewozu i załadunku bez ubezpieczenia

Dostawa zostaje uznana za zrealizowaną w momencie załadunku towaru na statek przewoźnika wskazanego przez sprzedającego.

 

CIF Cost, Insurance and Freight

Koszty przewozu i załadunku z ubezpieczeniem.

Warto zaznaczyć, że Incoterms 2000 zobowiązują sprzedającego do zapewnienia ochrony ubezpieczeniowej jedynie w podstawowym zakresie.

 

Obecnie to co różni Reguły Incoterms 2010 od tych z roku 2000, to podział klauzul na te związane z transportem morski i transportem innym niż morski.

 

Należy pamiętać, że stosując Reguły Incoterms obowiązuje domniemanie obowiązywania reguł najnowszych. Co prawda jest możliwość posługiwania się regułami starszymi, jednak w takim przypadku należałoby to wyraźnie zastrzec w umowie.


Zobacz pozostałe wpisy